Campermaaltijd idee: AGV maar dan anders

Zoete aardappelpuree met gewokte groente en Duitse biefstuk

Voor 2 personen:

  • 2 flinke gewone aardappels
  • 2 grote zoete aardappels (oranje bij voorkeur)
  • groente naar smaak, gemengd in een zak of uit de diepvries
  • 2 Duitse biefstukken (of worstjes of tartaar o.i.d)

Schil eerst de aardappelen, dit koken duurt het langst. Kook zoete en gewone aardappel bij elkaar. Als ze gaar zijn stampen met een pureestamper of met een vork fijnprakken. Roer er peper en zout doorheen en wat olijfolie.

Bak nu de Duitse biefstuk (deze is meestal gekruid, maar bestrooi met zout en peper als dat nog niet gedaan is).

Verhit tegelijkertijd de wok, beetje olie erin en wok de groente die je bedacht hebt. Begin met de groente die het meeste tijd nodig heeft (wortel duurt langer dan kool).  Maak ook de groente op smaak met wat peper en zout en bijvoorbeeld wat limoensap (in mijn groentemengsel van broccoli, pompoen en rode spitskool was dit erg lekker).

Dit is een eigen recept-idee, geschikt voor 2 gaspitten. 

Gnocchi met spinazie en pesto

Dat zijn Nederlanders, dat zie je zo!

Tijdens onze reis door het Spaanse binnenland komen we nu in Alliaga terecht, aangeraden door onze dochter. Zij heeft dit gebied vorig jaar uitgebreid bestudeert tijdens haar veldwerk voor de studie aardwetenschappen in Utrecht. Wij worden door haar naar Alliaga gestuurd vanwege de natuur en de bijzondere vormen in de bergen.

Leuke bijkomstigheid voor ons is dat er, op het moment dat wij daar aankomen, daadwerkelijk een groep sjaars* uit Utrecht in het dorp zijn. We realiseren ons dat zich hier een onverwachte kans aandient om iets van het veelbesproken studentenleven met eigen ogen en van dichtbij te bekijken. We besluiten een bezoekje te brengen aan de camping.

Al bij de ingang wordt duidelijk dat hier inderdaad studenten hun kamp hebben opgeslagen. Een kleine rondgang over de camping bevestigt deze gedachte. We verbazen ons over de mega chaos op het terrein. Het regent, alle spullen staan buiten, sokken en schoenen zijn nat, slaapzakken liggen in de regen. De studenten in kwestie lijken daar overigens geen enkele hinder van te hebben. Ze hebben (vermoeden we) een vrije dag en liggen rustig in hun openstaande tentjes. De boel is gezellig aangekleed met stapels bierkratjes en lege flessen. De hele setting lijkt nog het meest op een sloppenwijk in betere tijden. 

Dat zijn Nederlanders, dat zie je zo!

Later lopen we door het dorpje en horen een groepje jongeren tegen elkaar zeggen terwijl ze ons in het oog krijgen: "dat zijn Nederlanders, dat zie je zo!" Ik kan het niet laten en roep terug dat ik wel weet wie zij zijn en wat ze daar doen. We raken aan de praat en een aantal van hen blijkt dochter goed te kennen. 

Het is ons duidelijk waarom de studie aardwetenschappen haar studenten daar naar toe stuurt. De omgeving van Alliaga is behalve zeer interessant vanuit aardwetenschappelijk oogpunt ook gewoon bijzonder mooi.

En wij krijgen zomaar een bijzonder inkijkje in het leven van onze student dochter!

*sjaars: eerstejaars studenten

Fotoboek Alliaga

Pasta met peperboter en ei

Dit gerecht is erg lekker, snel klaar en er komen geen zakjes aan te pas. Prima te maken in een camper met 2 gaspitten. Gebruik een wok voor de hamblokjes met de ui, later gaat daar de pasta met de doperwten bij. Een eenpans gerecht dus bij serveren, maar niet bij het maken.

  • 200 gram verse pasta, maakt niet uit welke vorm
  • ongeveer 150 gram hamblokjes (beetje lekkere, beenham ofzo)
  • 4 flinke eetlepels vloeibare boter
  • echt heel veel peper uit de pepermolen (grof dus)
  • diepvries doperwten, ongeveer 300 gram
  • 4 eieren
  • bieslook

Begin met de doperwten uit de diepvries te halen en in een bak met warm water te leggen. Als de doperwten bevroren zijn duurt het erg lang voor het water weer kookt. 

Zet een kleine en een grotere pan op met water. In de kleine kook je de eieren een minuut of 8. In de grootste pan doe je ruim water met zout, voor de pasta.

Als de eieren goed zijn heb je de tweede pit beschikbaar voor de wok. Verwarm in de wok de boter en en de peper. Voeg de hamblokjes en de gesneden ui toe.

Als het water kookt doe je daar de doperwten in en iets later de pasta. Kook de pasta gaar in de tijd die ervoor nodig is. 

Pel de eieren en snij ze in vieren. Giet de pasta/doperwten af en meng door de hamblokjes. Leg de eieren erboven op en maak af met bieslook.

Tip 1: Je kunt het ook andersom doen en eerst de hamblokjes met ui bakken, die pan aan de kant zetten en dan eieren en pasta koken. Hou er rekening mee dat het koken van de doperwten met pasta behoorlijk lang duurt omdat de doperwten koud zijn en het een aardige pan vol is. 

Tip 2: doperwten uit een pot zijn veel minder lekker, maar het kan wel. Sla dan het koken van de erwten over en kook alleen de pasta.

eet smakelijk!

Oorspronkelijke recept komt uit de Foodies. Dit is een iets versimpelde versie.

Een nieuwe Pössl, slechts 3 jaar na bestellen

Dat duurde even, die nieuwe camper, de Pössl Roadstar 640DK. Lang verhaal kort: bij afleveren van de bestelde camper (Clever) in mei 2018 blijkt, met nog wat kleinigheden, het chassis verkeerd te zijn. In plaats van een zwaar chassis zit er een licht chassis onder. Omdat dit natuurlijk niet te repareren is wordt er een nieuwe camper besteld en kunnen wij, na stevig onderhandelen, de 'oude' of beter gezegd de verkeerd geleverde camper gebruiken, tot de nieuwe er is. 

In mei 2019 worden we weer bij Dümo in Emmerich ontboden om de (op)nieuw geleverde Clever camper te gaan bekijken. Nu blijkt, bij bezichtiging, dat de producent de camper van binnen behoorlijk veranderd heeft (een kleinere keuken, een korter bed, andere afwerking) zodat dat wij hem eigenlijk helemaal niet meer willen hebben. Deze camper was niet wat wij ooit bestelden, en dus hebben we nu een beetje een probleem.

We besluiten door te rijden naar de camperbeurs in Düsseldorf, om te bekijken wat er nog meer te koop is dan deze, inmiddels ongeschikte, Clever. We zijn enthousiast over de Pössl RoadstarDK640. Enkele weken later rijden we weer naar Dümo om ze te laten weten dat we niet van plan zijn de Clever die nu klaar staat te kopen, maar dat we in plaats daarvan wel een andere camperbus van ze willen afnemen, de Roadstar DK 640. Dümo doet even moeilijk maar begrijpt het probleem wel. De fout van het chassis (bij de eerste bus) en het wijzigen van het interieur en indeling (bij de tweede bus) is tenslotte niet onze fout. Dit realiseren zij zich ook wel. Ze gaan dus na enig aandringen akkoord, zelfs met onze voorwaarde dat we met de Clever willen doorrijden tot de nieuwe geleverd wordt. 

In augustus 2020 is het dan eindelijk zo ver: we gaan (voor de 3e keer en ruim drie jaar na de oorspronkelijke bestelling) naar Dümo om de camper op te halen. En deze keer gaat het goed. We kunnen het bijna niet geloven, maar na een aantal uren waarin het laatste papierwerk wordt geregeld rijden we echt met onze EIGEN camper naar huis. 

Camping ervaring aan de Spaanse kust

Na inmiddels bijna 3 weken Spaans binnenland wagen we ons nu richting de kust. Niet ons ding, maar voor een nachtje wel leuk. En omdat het tot nu toe nergens druk is geweest op campings, eerder het tegenovergestelde, zijn we verbaasd over wat ons gebeurt op het moment dat we aan komen rijden bij de camping.

We staan bij de ingang van de camping. Door een dichte slagboom worden we enigszins gehinderd om zelf even het terrein te bekijken. 'De camping is vol' meldt de bewaker ons. Dat is vervelend, want veel andere campings zijn er niet, maar terwijl we overleggen wat te doen vertrekt er blijkbaar iemand en mogen we toch even kijken. Maar alleen mét golfkarretje en begeleider. 'Camping Torre de la Móra heeft plek voor 2000 man' wordt ons trots medegedeeld door de bestuurder. Het golfkarretje is niet ons idee maar  veel keus hebben we niet. Dus zitten we een paar tellen later in het karretje wat ons zoevend de berg op brengt, op zoek naar een plekje wat voor ons acceptabel is. 

Camping Torre de la Móra is een enorme terrassen camping die op een heuvel aan de kust ligt. Een wirwar van weggetjes brengt ons steeds hoger, tot een punt waarop de man van de golfkar zoiets zegt als 'daar is nog wel een plekje, maar dat is wel erg lastig voor jullie'... Zoiets hoef je tegen Steven maar één keer te zeggen natuurlijk, hij dirigeert het karretje direct naar de aangewezen plek. Prachtig, helemaal aan de rand van de berg met uitzicht op zee.  

Onze gids kijkt, aarzelt wat, twijfelt nog een beetje maar gaat tenslotte akkoord. We laten ons dus weer beneden afzetten en rijden vervolgens de bus de berg op en manoeuvreren hem naar het randje waar we kunnen staan. Als de bus staat is onze Duitse buurman onder de indruk (hij vond het weggetje een catastrofe) en vraagt hij ons hoe lang we blijven...

Als we zeggen 'één nachtje' schudt hij vol onbegrip zijn hoofd en verdwijnt in zijn camper (waar hij zich waarschijnlijk de komende drie weken blijft verbazen ;-). 

Fotoboek Spanje Tarragona (aan de kust)

Smalle straatjes en andere capriolen

Met de bus(camper) rijden (in Spanje, maar ook in andere landen) levert soms lastige, soms gevaarlijke en soms zelfs hilarische situaties op. In het algemeen zijn de wegen prima, maar dorpjes en campings, dat is andere koek. En soms ook gewoon onderweg in de natuur, zoals in Parc Naturel del Ports: een onmogelijk smal en slingerend bergweggetje waar we de hemel danken dat we niet meer dan 2 auto's tegenkomen.

Op camping Alquézar (bij het gelijknamige plaatsje) staan we op een aardig plekje, aan een smal paadje begrensd door stenen muurtjes. Op de heenweg geen probleem, maar bij wegrijden moeten we tussen twee muurtjes door met een bocht die misschien met een Toyota Aygo makkelijk te halen is maar met een bus van bijna zes en een halve meter lang niet echt. Om ons heen zien we dit soort dingen geregeld fout gaan, we kijken graag hoe andere echtparen dit oplossen. Vaak met een man achter het stuur die vervolgens niet naar z'n vrouw luistert.  Ik denk dat op campings heel veel huwelijken stranden.

Bij ons gaat het goed: Steven stuurt, ik kijk en geef aan hoe het moet. Gelukkig luistert hij altijd wel, en gelukkig weet ik wat ik moet zeggen. Met engelengeduld en zweetdruppels weten we onszelf uit deze benarde positie te manoeuvreren. 

Ook een stadje onderweg geeft problemen. Hier komen we, min of meer per ongeluk, midden in het stadje terecht. Smalle straatjes waar we met één ingeklapte zijspiegel nét doorheen passen, bochten die onhaalbaar zijn. Op een gegeven ogenblik kunnen we echt niet verder. Deels omdat we de bocht niet kunnen maken maar vooral omdat we gewoon niet tussen de muren van de huizen passen. Op een druk kruispunt moeten we dus echt omkeren. Ik stap uit, en ga weet niks beters te doen dan midden op het kruispunt andere auto's tegenhouden en ondertussen Steven wijzen hoe hij de bus kan keren. Een hoop getoeter en ongeduldige Spanjaarden is het gevolg, maar het lukt wel en we komen veilig weg. Jammer dat we het te druk hadden om een foto te maken, grappig was het wel.

We doen in ieder geval veel ervaring op, en maken ons niet vaak druk of iets wel of niet kan. Meestal lukt het wel, de ene keer met meer inspanning dan de andere.

Fotoboek Spanje smalle straatjes en andere capriolen

Gewoontes van camper reizigers

De wereld van vakantie in een tentje kennen we, van backpacken en hele kleine tentjes tot de auto en een grotere, katoenen tent met kinderen. Maar rondtrekken met een tent is toch wel wat anders dan rondtrekken met een camper. We komen er steeds meer achter dat wij geen standaard camperbewoners zijn, als die al bestaan. 

Het merendeel van mensen die met een camper reizen zijn om te beginnen ouder dan wij, zeker wel een jaar of tien. De meesten hebben elektrische fietsen, vaak is er een hondje en heel vaak zie je een traditionele verdeling van het werk rondom een camper. Hij leegt de wc, zij zet koffie en kookt eten. Koken gebeurt trouwens vrijwel altijd binnen.

Wat ons daarnaast opvalt, overigens heel prettig, is dat het 's avonds altijd stil is op camperplaatsen. Op een camperplaats staan alleen campers, en de bewoners van een camper zijn 's avonds altijd binnen. Vrijwel elke camper rijdt de volgende dag weer door. Camperplaatsen lopen ook altijd aan het eind van de dag vol en zijn 's ochtends weer snel leeg.

Wij merken dat we niet aan dit beeld voldoen. Om te beginnen koken, eten en zitten we zoveel mogelijk buiten. Steven kookt, ik mag hand- en spandiensten leveren zoals een ui snijden en rijst koken. We hebben MTB fietsen, zelf trappen dus. Geen hond. En we rijden om beurten, of net hoe het uitkomt. 

Het mooiste wat we meemaakten was hier in Noorwegen. We zien een prachtige vrije plek in Rondane Nationaal park. Klein stukje van de weg af, briljant uitzicht en niemand te zien. Later komen er nog een aantal campers bij. Geen probleem natuurlijk, ruimte genoeg. Opvallend genoeg sluiten deze campers allemaal netjes naast elkaar aan in het rijtje, terwijl wij (altijd) zover mogelijk naar achter gaan staan. Tenslotte komt er nog één camper bij. Meneer rijdt, mevrouw zit er naast. Ze stoppen naast ons, zij staat op en hij blijft zitten en draait zijn stoel om zodat hij aan tafel komt te zitten. Daar blijft hij zitten, blijkbaar is mevrouw eten aan het koken. Dit blijft zo, het enige wat er nog aan beweging te zien is is een uurtje later de schotelantenne die uit het dak omhoog komt. Heel bijzonder dit, je bevindt je op de meest prachtige locatie, midden in de natuur, en dan kom je je bus niet uit?  Schiet mij maar lek, ik snap er niks van...

 

Fotoboek Noorwegen Rondane

Preikestolen: zwembadsfeer op een steile klif

We hadden al gewaarschuwd moeten zijn toen we aan kwamen rijden bij de camping. Hoewel die bij aankomst nog rustig was en we een aardig plekje vonden werd dat nog geen uur later anders. Campers met jonge mensen met veel bier en tatoeages vulden ons 'rustige' veldje op en zorgden al meteen voor een hoop lawaai. Nou hebben we niks tegen jonge mensen natuurlijk, maar dit was niet helemaal wat we in gedachten hadden hier. Lang verhaal kort: we rijden weg van het met zorg uitgezochte plekje en maken goed gebruik van de voordelen van een camper. We rijden naar een meertje waar we koken en eten en later op de avond gaan we terug naar de camping. Nu vinden we een rustigere plek voor de nacht op een grote overloop parkeerplaats voor laatkomers.  

De volgende ochtend vertrekken we op tijd voor de wandeling. Tot onze schrik is het vanaf de start druk: we lopen file met mensen wiens voornaamste bezigheid op andere dagen in ieder geval niet wandelen lijkt te zijn. Dames met sandaaltjes en handtasjes, mensen die hun eigen gewicht nauwelijks naar boven lijken te kunnen sjouwen, veel luidruchtige Russen waarvan eentje met gettoblaster en zo kan ik nog wel even doorgaan. De wandelaars zoals wij, met rugzak en stevige schoenen, zijn ver in de  minderheid. 

Onderweg maak ik nog even ruzie met de Rus met gettoblaster en plastic Viking helm. Op een mooi uitzichtpunt vertel ik hem heel vriendelijk dat niet iedereen gediend is van keiharde muziek. Hij reageert iets minder vriendelijk en is het niet met mij eens. Zijn vriendin gelukkig wel, zodat het volume toch wat omlaag gaat. Viel me tegen trouwens, onder de plak bij de vriendin...;-).

De beroemde rots steekt 605 meter angstaanjagend recht omhoog uit de Lysefjord. Zeer indrukwekkend, hoewel dit gevoel ietwat teniet gedaan wordt door de menigte die bovenop de rots zit. Ook weer hier en daar muziek en de meesten lijken vrij uitgebreid te zitten picknicken (hoewel gevraagd wordt dit niet te doen). 

De sfeer is goed te vergelijken met die in een openlucht zwembad, zeker als het mooi weer zoals in ons geval. Jammer, want de berg en de omgeving zijn zeer bijzonder, maar de hoeveelheid mensen is net wat 'too much'.

Fotoboek Noorwegen Preikestolen

Onze Clever buscamper

Na ongeveer 10 maanden in spanning wachten op onze eerste camper kunnen we hem gaan ophalen in Emmerich. 

Vlak voor we op 18 mei (mijn verjaardag) naar Duitsland rijden om hem op te halen ontdekken we bij bestudering van de papieren dat er een verkeerde wielmaat onder de auto zit, 15 in plaats van 16 inch. En dat aan te kleine wielen vanzelf een licht chassis vastzit, terwijl we een zwaar chassis besteld hadden. En dat je vrijwel alles later nog kunt oplossen, maar het chassis dus niet... Dealer gebeld: kein problem, wordt omgeruild, niks aan de hand, en een vaag verhaal in het Duits over veranderingen in de prijslijst en heavy chassis niet meer mogelijk enzo, maar nochmal kein problem!  Gedoe, want natuurlijk willen we het zware chassis wat we besteld hebben, met goede redenen. Uiteindelijk komen we tot een goede oplossing en kunnen we de camper die voor ons klaar staat meenemen en gebruiken tot de nieuwe, met het juiste chassis, er is.

Leuk overigens dat we nu een Duits kenteken hebben. Dit leidt tot grappige situaties onderweg omdat men denkt dat we Duitsers zijn en geen Nederlands verstaan ;-).

Datzelfde weekend dus op stap voor de eerste overnachting. Callantsoog is de bestemming, gekozen omdat het in de rest van het land 30 graden wordt en aan de kust in Noord-Holland iets koeler. Helaas zijn we niet de enigen die zo slim zijn en word ik dus meteen in het diepe gegooid met rijden: door kleine dorpjes, smalle straatjes, kampeerterrein op, keren en weer eraf omdat het vol is. Maar, aan het eind van de dag vinden we toch een mooi plekje op een simpele boerencamping en beginnen we aan onze eerste maaltijd en nacht in de bus.

Soep zonder naam  

Deze super simpele, heerlijke soep kreeg ik een keer bij een etentje bij vrienden. Hij is makkelijk en snel klaar. Hou wel rekening met de kruiden die je nodig hebt, misschien wil je die van te voren meenemen uit Nederland. Nou ja, toegegeven, de ingrediënten zijn misschien wel wat ongebruikelijk in het buitenland. Maar je kunt ook creatief zijn natuurlijk: bouillonblok in plaats van fond is een optie natuurlijk. 

  • 1 pot wildfond, aanvullen tot ca 500ml en verwarmen.
  • 1 blik volle kokosmelk toevoegen
  • 2 tenen knoflook geperst
  • halve limoen in meerdere stukjes gesneden
  • 1 theelepel rode curry pasta
  • 1/2 theelepel laos
  • 1 theelepel sereh
  • vissaus (totdat hij zout genoeg)
  • shitake paddenstoelen

Je kunt natuurlijk van alles iets meer aan kruiden toevoegen. Als alles goed gemengd en warm is gesneden shitake paddenstoelen toevoegen. Variatie: probeer eens garnalen of surimi flakes (heb ik nog niet gedaan).

eet smakelijk!